PastoorRuudverheggen-1.jpg

 

ALLERHEILIGEN EN ALLERZIELEN
Nogmaals een vooraankondiging. De viering is dit jaar:

Zondag 5 november
14.00 uur Tienray

NAMEN BIJ DE ALLERZIELENDIENST
Tijdens de Allerzielendiensten willen we heel graag de overledenen sinds Allerzielen vorig jaar uit onze gemeenschappen herdenken. Heel bewust hen in herinnering nemen.
Nu is niet van een iedereen een kerkelijke uitvaart/avondwake geweest. Toch willen we ook hen herdenken. Mocht uw dierbare dus het afgelopen jaar zijn gestorven, maar geen viering hebben gehad in de kerk en u wilt dat ze toch herdacht worden bij de Allerzielendienst, geef het dan even door. Want we willen niemand buitensluiten.

EEN KERKELIJKE UITVAART BIEDT RUIMTE VOOR MÉÉRWAARDE
In het kader van de voorbereiding voor Allerzielen kwam ik de volgende tekst tegen, die ik u niet wil onthouden. Ook bij ons is er ruimte voor meer.

Het was een heerlijke dienst! Méér nog dan een aards afscheid, een hemelse thuiskomst!” Dat hoorde ik van iemand bij de koffietafel na afloop van de kerkelijke uitvaart. Inderdaad, een uitvaart van een geliefde in een oude kerk, midden tussen de mensen, waar bij klokgelui wordt gedoopt, gevormd en van alles gevierd; waar bij flakkerende kaarsen, walmende wierook en stralend licht, gefilterd door glas-in-lood, met gezang van een vrijwilligerskoor en voorgegaan door mensen in wisselend gewaad, die warme woorden spreken van vroeger en nu, die troosten en een visioen schilderen van “een land, waar geen rouw, geen geween, geen smart meer zal zijn”, op een vertrouwde plek, waar je – ook ná het afscheid – kunt delen en gedenken.
Inderdaad, je waant je met z’n allen in een kortstondig paradijs, waar een ‘Hogere Macht’ je bescherming biedt. Heeft zo’n kerkelijk uitvaart dan toch iets méér dan een burgerlijke uitvaart? Voor menige familie kennelijk niet. Steeds vaker wordt als plaats voor het afscheid – wel of niet met een geestelijke – gekozen voor de aula van het crematorium. In een warme en mooie ruimte, gemakkelijk bereikbaar buiten de stad en voorzien van moderne media, kan alles geheel naar wens worden afgestemd. Zelfs de rouwmaaltijd kan onder hetzelfde dak worden genoten. Meer dan ooit valt in onze dagen grote nadruk op het persoonlijke van de afscheidsdienst! Dat betekent wellicht dat er in kerkelijke uitvaarten – naast het kerkeigene – ook meer ruimte moet zijn voor het persoonlijke! En dat kan.
Het is heel goed mogelijk om de kerk te respecteren als het huis van God en tevens te beseffen dat het bij uitstek ook de plek is van mensen, in wie God “vlees” is geworden. Te respecteren dat de kerk een plaats is van eredienst aan God en je tevens te realiseren dat juist tijdens de uitvaart de kroon mag worden gezet op het leven van de overledene: de tempel toch waarin Gods Geest zelf huist. Te respecteren dat het kerkgebouw een plek is van vaste rituelen, menselijke handelingen om met het sacrale om te gaan en tegelijk openstaan om te scheppen, grenzen te verleggen en alles “nieuw” te maken, geschapen toch als we zijn naar Gods beeld en gelijkenis! Met het betonen van respect én met het bieden van ruimte, kan de kerkelijke uitvaart ook in onze dagen zijn meerwaarde blijven bewijzen.

.

 

 

 

Pastoor R. Verheggen